της Χριστίνας Ιωάννου
Υποψήφιας με το Κίνημα Άλμα στη Λευκωσία
Η στέγη στην Κύπρο έχει πάψει να είναι ένα απλό κοινωνικό ζήτημα.
Έχει εξελιχθεί σε δομικό πρόβλημα που καθορίζει αν οι νέοι μπορούν να μείνουν στον τόπο τους, αν οι οικογένειες μπορούν να προγραμματίσουν τη ζωή τους και αν η κοινωνία μπορεί να σταθεί με συνοχή.
Όταν άνθρωποι που εργάζονται αδυνατούν να εξασφαλίσουν αξιοπρεπή κατοικία, το πρόβλημα δεν είναι ατομικό. Είναι πολιτικό.
Το στεγαστικό δεν είναι θέμα αγοράς. Είναι θέμα κανόνων.
Για χρόνια, η πολιτεία αντιμετώπισε τη στέγη ως ζήτημα που «θα ρυθμίσει η αγορά».
Όμως χωρίς κανόνες, χωρίς σχέδιο και χωρίς κοινωνική στόχευση, η αγορά λειτουργεί υπέρ των λίγων και εις βάρος των πολλών.
Το αποτέλεσμα είναι γνωστό:
- αυξανόμενα ενοίκια,
- πίεση στους μισθούς,
- καθυστέρηση δημιουργίας οικογένειας,
- νέοι άνθρωποι που αναγκάζονται να φύγουν ή να επιστρέφουν στο πατρικό.
Δεν είναι φυσικός νόμος. Είναι πολιτική επιλογή.
Όταν η στέγη γίνεται απλησίαστη, η κοινωνία αποσταθεροποιείται
Η έλλειψη προσιτής κατοικίας δεν επηρεάζει μόνο όσους αναζητούν σπίτι.
Επηρεάζει:
- την κοινωνική συνοχή,
- την παραγωγικότητα,
- τη δημογραφία,
- την εμπιστοσύνη στο κράτος.
Μια κοινωνία που δεν μπορεί να στεγάσει τους ανθρώπους της, δεν μπορεί να σχεδιάσει το μέλλον της.
Τι σημαίνει σοβαρή στεγαστική πολιτική
Η λύση δεν βρίσκεται σε αποσπασματικά μέτρα ή εξαγγελίες.
Βρίσκεται σε συνεκτική, θεσμική πολιτική με κανόνες.
Αν εκλεγώ, στη Βουλή θα στηρίξω και θα προωθήσω πολιτικές που περιλαμβάνουν:
- Αξιοποίηση δημόσιας γης για προσιτή κατοικία με ξεκάθαρα κοινωνικά κριτήρια.
- Υποχρεωτική κοινωνική ανταποδοτικότητα σε μεγάλες αναπτύξεις, ώστε μέρος της ανάπτυξης να επιστρέφει στην κοινωνία.
- Ταχύτερες και διαφανείς αδειοδοτήσεις για κατοικίες πρώτης ανάγκης, όχι μόνο για επενδυτικά έργα.
- Στήριξη νέων και οικογενειών με σαφή, δίκαια και ελέγξιμα κριτήρια.
Η στέγη δεν μπορεί να είναι προνόμιο. Πρέπει να είναι βάση ζωής.
Η νεολαία δεν ζητά προνόμια. Ζητά δυνατότητα ζωής.
Για τη νέα γενιά, το στεγαστικό δεν είναι απλώς δύσκολο. Είναι αποτρεπτικό.
Νέοι άνθρωποι σπουδάζουν, εργάζονται, προσπαθούν να σταθούν αυτόνομα και βρίσκονται αντιμέτωποι με μια πραγματικότητα που τους λέει ότι η ανεξαρτησία είναι πολυτέλεια.
Όταν ένας νέος δεν μπορεί να νοικιάσει ή να αποκτήσει σπίτι χωρίς να εξαρτάται οικονομικά από την οικογένεια, τότε δεν μιλάμε για ελευθερία επιλογών. Μιλάμε για κοινωνικό αδιέξοδο.
Η πολιτεία οφείλει να δει τη στέγη ως εργαλείο παραμονής της νεολαίας στον τόπο της.
Χωρίς προσιτή κατοικία, η Κύπρος χάνει:
- νέους επιστήμονες,
- εργαζόμενους υψηλής εξειδίκευσης,
- οικογένειες που δεν ξεκινούν ποτέ.
Η νεολαία δεν χρειάζεται υποσχέσεις.
Χρειάζεται κανόνες που να της επιτρέπουν να ξεκινήσει ζωή.
Χωρίς στέγη για τη νεολαία, δεν υπάρχει μέλλον για τη χώρα.
Γιατί η στέγη είναι πολιτική προτεραιότητα
Το στεγαστικό είναι από τα ζητήματα που κρίνουν αν ένα κράτος λειτουργεί.
Δεν λύνεται με ευχές, ούτε με συνθήματα. Λύνεται με:
- σχεδιασμό,
- συνέπεια,
- και πολιτική βούληση.
Η πολιτική οφείλει να επιστρέψει στα βασικά: να διασφαλίζει ότι όποιος εργάζεται μπορεί να ζει με αξιοπρέπεια.
Κλείσιμο
Η στέγη δεν είναι απλώς ένας τομέας πολιτικής.
Είναι ο χώρος όπου χτίζεται η καθημερινότητα, η οικογένεια και το μέλλον.
Γι’ αυτό διεκδικώ την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Για να συμβάλω σε ένα κράτος που λειτουργεί και δεν αφήνει τη ζωή σε αναμονή.
Χριστίνα Ιωάννου
Υποψήφιας για Βουλευτικές Εκλογές με το Κίνημα Άλμα στη Λευκωσία
Πολίτης που διεκδικεί κράτος που λειτουργεί